انگشتان و سیم ها بر روی گیتار
در نوازندگی گیتار، استفادهی درست از انگشتها و همچنین انتقال یا جابهجایی دست از یک موقعیت به موقعیت دیگر، نقش بسیار مهمی در تمیزی اجرا و سرعت نوازندگی دارد.
انگشتان در گیتار
در گیتار کلاسیک و بسیاری از روشهای آموزشی، انگشتهای دست راست pimax شناخته می شود که اینگونه مشخص شده اند:
- p = انگشت شست
- i = انگشت اشاره
- m = انگشت میانی
- a = انگشت انگشت حلقه
در دست چپ نیز انگشتها معمولاً با اعداد مشخص میشوند:
- 0 = دست باز (فرتی*۱ گرفته نمی شود)
- 1 = انگشت اشاره
- 2 = انگشت میانی
- 3 = انگشت حلقه
- 4 = انگشت کوچک
پی نوشت ۱: فرت (Fret) نوارهای فلزی (یا گاهی پلاستیکی/کامپوزیتی در مدلهای خاص) هستند که بهطور منظم روی دستهی گیتار (فینگربورد) نصب میشوند و بین هر فرت، نیم پرده فاصله است. وجود فرتها باعث میشود نوازنده بتواند فاصلهی دقیقِ نقاط انگشتگذاری را کنترل کند و در نتیجه، نتها را با دقت تولید کند.
مثال:
اگر در نگارش بالای هر نت به ترتیب، انگشتگذاری 1-2-3-4 نوشته شوند، به این معناست که نوازنده باید از انگشت اشاره تا کوچک به ترتیب برای گرفتن آن نتها استفاده کند.

سیم های گیتار
گیتار دارای ۶ سیم است که هرکدام، در کوک استاندارد معمولاً یک نت ثابت دارد.به این معنا که وقتی میگویی «سیم ۵ (A)»، منظور این است که نت دست بازِ آن سیم (وقتی انگشت دست چپ روی فرت قرار ندارد) در کوک استاندارد چه نتی است.
برای گیتار استاندارد (Standard Tuning)، نت سیمها از سیم ۶ تا ۱:
- سیم ۶ (E) : می بم
- سیم ۵ (A) : لا
- سیم ۴ (D) : ر
- سیم ۳ (G) : سل
- سیم ۲ (B) : سی
- سیم ۱ (E) : می زیر
اینها نتهای “دست باز” هستند.
نکتهء آموزشی: برای فراموش نکردن نت دست باز سیم ها، (مولا رسول سی می «می لا ر سل سی می») را بخاطر بسپارید.
در نگارش نت ها، در پایین یا بالای هر نت شمارهء سیم درون دایره ای نوشته می شود که نشان دهد آن نت باید بر روی آن سیم اجرا شود.




دیدگاهتان را بنویسید
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.